จำนวนการดูหน้าเว็บรวม

หน้าเวบ

เกี่ยวกับฉัน

รูปภาพของฉัน
Not too much but just enough.(ไม่มากมาย แต่แค่พอเพียง) มาดูวิศวกรทำเกษตรแบบปลอดสารพิษกันครับ

วันศุกร์ที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559

วัดป่าภูก้อน (Wat Pha Phu Gon at Udonthani, Thailand)



     เป็นอีกทริปนึงที่ผมประทับใจครับ อยากให้เพื่อนๆมาสัมผัสกัน มีเวลาก็เติมใจให้กันและกันบ้างนะครับ อย่าเห็นความเคยชินเป็นสิ่งไม่มีค่า เรามักจะมองข้ามการทำสิ่งเล็กๆน้อยๆของคนในครอบครัวที่ทำให้กับเรา หากมีคนที่เตรียมกับข้าวไว้ให้แม้จะรู้อยู่ในใจว่าเราอาจจะไม่กิน หรือมีบางคนซื้อขนมมาฝากคุณโดยที่คุณไม่ได้ร้องขอ หรือ เก็บของเล็กๆน้อยๆที่คุณลืมไว้ และเก็บไว้ในที่ปลอดภัย อย่าลืมหากคุณจะมาเที่ยวชวนคนเหล่านี้มาเที่ยวกับคุณด้วย...ฤดูหนาวกำลังคืบคลานมา ช่างเหมาะเหลือเกินกับการเดินทางท่องเที่ยว ไม่ร้อน รวมทั้งอารมณ์ของเราด้วย แถมโชคดียังได้เจอะเจอกับทะเลหมอกได้ไม่ยากนัก ขอให้เพื่อนๆมีความสุขกับการไปเที่ยวนะครับ และเก็บพลังและเเรงบันดาลใจดีๆกลับมาเพื่อทำหน้าที่ของเราให้สมบูรณ์มากขึ้นและทำประโยชน์กลับไปให้กับสิ่งต่างๆรอบตัวเรานะครับ ไม่มีอะไรเป็นสิ่งที่แน่นอน หากเรามีเจตนาที่ดีในการทำประโยชน์ลงมือทำเลย ไม่รู้ว่าเราจะได้มีโอกาสได้ทำมันอีกไหม เข้าวัดให้ถึงวัดนะครับ อย่าเข้าไปไหว้พระเพราะเห็นว่าสวย เพราะเห็นว่าคนอื่นๆก็ทำกัน ขอให้เข้าใจในหลักธรรมขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า อย่างน้อยหากเราเข้าใจในหลัก อริยสัจ 4 และทางสายกลาง ผมเชื่อว่าเราจะมีความสุขได้ไม่ยากนัก แรงบันดาลใจหากคุณรับรู้มันได้คุณก็รับมันไปนะ หากรับรู้มันไม่ได้ก็สร้างมันขึ้นมาเองนะครับ สร้างมันในแบบของคุณและไปช่วยกันสร้างสรรค์สิ่งดีๆด้วยกันนะครับ วันนึงหวังว่าจะได้เจอกัน โชคดีครับ มีหลักธรรมนำทาง ณ ครับ...ส่วนผม พรุ่งนี้คงถึงเวลา จัดการไร่ตามฝันอีกรอบสินะ

วันอังคารที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559

สมเพชร วงศ์ภูมี เกษตรกร ป.4 ผู้เดินตามรอยพ่อหลวง



     ผมได้รู้จัก ผู้ชายที่ชื่อ สมเพชร วงศ์ภูมี มานานพอสมควรประมาณเกือบๆ 6 ปี ตั้งแต่กลับมาอยู่ที่บ้าน เมื่อปี พ.ศ. 2553 แต่ผมรู้จักในนามของ พ่อเพชร ผมไม่ได้รู้รายละเอียดของแกมากนัก แต่สิ่งที่ผมได้รู้จากคนรอบข้าง คืออย่าเข้าไปนะ เขาเป็นคนตระหนี่ เป็นคนที่แปลกๆ สิ่งที่รับรู้มาเรียกได้ว่าไม่มีอะไรที่ดีเลย ด้วยตัวผมเองเป็นคนที่ไม่เคยคิดว่าการผูกมิตรเป็นสิ่งที่ยาก และยิ่งเป็นคนที่ชอบในแนวทางเดียวกันแล้วด้วยยิ่งทำให้ผมอยากเข้าไปสนทนาด้วย วันแรกที่ไปแถวบ้านแกผมก็ไปคุยกะญาติซึ่งบ้านของญาติผมก็อยู่รั้วติดกันกับบ้านแก ผมก็พูดคุยกับญาติไปและแอบมองเข้าไปในพื้นที่บ้านของแก เพราะสามารถมองเข้าไปและเห็นได้ชัดเจน จะเห็นผู้ชายคนหนึ่งจับไม้กวาดๆใบไผ่ และมองเห็นใบไผ่ลู่ตามลม การเคลื่อนไหวของใบไผ่มันยิ่งทำให้เร้าความรู้สึกของผมอยากเข้าไปพูดคุย ก็เลยตั้งเป้าหมายว่า พรุ่งนี้จะเข้าไปคุยกับแกให้ได้ วันแรกที่เข้าไปที่บ้านแกก็เป็นเหมือนกับที่ทุกคนบอกเลย แกไม่ค่อยสนใจ และสายตาประดุจหนึ่งว่า เฮ้ย เฮ้ย มาอะไรกันแน่ แต่ผมเองก็ไม่ได้ย่นย่อ เพราะก่อนจะได้เข้ามาก็รู้อยู่แล้วว่าจะต้องเจออะไรประมาณนี้อยู่แล้ว ผมก็เดินไปเรื่อยๆแกก็เดินตาม แต่ก็ยังมีท่าทีที่ไม่เป็นมิตรนัก จนผมค่อยๆเล่าว่าผมทำอะไรบ้าง เดินไปจนครบทุกส่วนของสวนแล้ว ผมก็เลยถามว่า ทำไมถึงทำไม่เหมือนเพื่อนบ้านเลย แกตอบผมว่า ทุกวันต้องพัฒนา และต้องเข้าใจสภาพแวดล้อมของเรา ลดต้นทุน อยู่ร่วมกับธรรมชาติ แนวทางวิธีการมันช่างคุ้นเหลือเกิน นี่มันเป็นแนวทางมาจากพ่อหลวง ผมก็เลยยิ่งสงสัย ทำไมเกษตรกรชาวบ้านป่า(ที่จบแค่ ป.4 ผมเพิ่งมารู้วันที่ไปถ่ายวีดีโอ) ถึงได้เข้าใจถึงปรัชญาของพระเจ้าอยู่หัว ในหลวง ร.9 ได้มากมายกว่าชาวบ้านตามชนบททั่วไป จากนั้นผมก็ไปมาหาสู่และได้มีโอกาสเชิญแกมาดูที่ไร่ตามฝัน ก็ยิ่งทำให้กำแพงที่แกมีก็ลดน้อยถอยลง จากนั้นพอผมไปบ้านแกอีกครั้งแกก็เอาของฝากให้เป็นพันธุ์ไผ่หม่าจูมา 10 ต้น ซึ่งก่อนกลับบ้านผมได้แวะบ้านญาติ และญาติถามผมว่าซื้อมาต้นล่ะเท่าไร ผมบอกได้มาฟรี อีกไม่กี่วินาทีถัดมา ผมก็เห็นสีหน้าญาติผมตกใจมาก หลังจากที่ผมบอกว่าแกให้มาฟรี ญาติก็คะยั้นคะยอถามว่าจริงหรอ ถามผมอยู่สองสามรอบ จนผมต้องยืนยันอีกครั้งว่าแกให้มาฟรีและเอาไปพัฒนานะ จะมาวันไหนมาได้ตลอดเลย ยินดีต้อนรับ จากความรู้สึกที่ไม่ดีตั้งแต่ตอนแรก มันช่างน่าเหลือเชื่อวันนี้มันทำให้หัวใจผมพองโตขึ้นมาเพราะของฝากซึ่งไม่มีราคานี้ หลังจากนั้นผมก็เอากลับมาปลูกที่สวนและพัฒนามาเรื่อยๆ และไปมาหาสู่กันตลอด
     พอยุค Social Network ฮิตกันขึ้นมามาก ผมก็เลยอดที่จะนำเสนอแง่มุมที่น่าสนใจไม่ได้ คำพูดหลายคำพูดในวีดีโอผมได้ตัดออกและภาพหลายภาพที่ผมไม่ได้นำเสนอ เพราะผมเองยังทำวีดีโอได้ไม่เก่ง
     สิ่งที่เป็นสาระสำคัญ คือ ผมขอยกย่องแนวทางการปฏิบัติและการยึดถือตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของในหลวง ร.9 และมากไปกว่านั้น ตอนนี้พ่อได้เปิดเป็นศูนย์การเรียนรู้นะครับ หากมีเวลาว่างสามารถมาเรียนรู้ได้ครับ พ่อชื่อ สมเพชร วงศ์ภูมี เลขที่ 38 บ้านดงนาคำ ตำบลหนองนาง อำเภอท่าบ่อ จังหวัดหนองคาย เป็นศูนย์การเรียนรู้ประจำอำเภอท่าบ่อครับ


วันจันทร์ที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2559

พระธาตุมุมสูง ไหว้พระ ทำบุญ เพื่อความมีสิริมงคลแก่ชีวิต



     นี่เป็นวีดีโอคลิป ที่ผมทำขึ้นมาจากการเดินทางท่องเที่ยวนะครับ วัตถุประสงค์คือ อยากเห็นโลกในมุมมองที่ต่างออกไปและอยากให้คนที่ไม่สามารถไปเที่ยวได้  สามารถเห็นและสัมผัส มีอารมณ์ร่วมไปด้วยกันได้ ไม่ว่าเหตุผลที่เขาเหล่านั้นไม่สามารถเดินทางท่องเที่ยวได้ จะมาจากสภาพร่างกายไม่เอื้ออำนวย สภาพการเงิน ระยะทาง จำนวนวันหยุดที่ไม่เพียงพอ ความกลัว ฯลฯ ไม่ว่าเหตุผลคืออะไร ผมอยากจะเเบ่งปันในสิ่งที่ผมไปเห็นและสัมผัสมา ทั้งนี้ภาพและวีดีโอ มุมมองอาจจะไม่สวยงาม ผมต้องออกตัวนะครับว่า ผมไม่ได้เป็นมืออาชีพในด้านนี้ หากแต่เพียงหลายๆเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในปีนี้(พ.ศ.2559) มันทำให้ฉุกคิดได้ว่า เหตุใดเล่าเรายังไม่รู้ตัวว่าเราทำอะไรอยู่ เราวิ่งไล่ตามหาความสุข เราวิ่งตามเงินทอง เราวิ่งตามหน้าที่การงานเพื่อที่เราคิดว่า การมีการงานที่ดี จะนำมาสู่รายได้ที่ดีและครอบครัวจะมีความสุข ทำให้เราตั้งกำแพงกั้นมิตรภาพที่ดี ผู้คนที่อยู่ในองค์กรก็ทำงานโดยมีหน้ากากที่แต่ละคนก็จินตนาการขึ้นมาเพื่อปกปิดและสื่อให้คนรอบข้างๆเข้าใจและรับรู้ว่าตัวเราเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ แต่เหตุผลจริงแท้แล้ว มันคืออะไร หากเราจะคิดแบบนี้ดีไหมว่า ทุกสิ่งที่ทำไปเป็นความจริงที่ดี และทำให้ผู้คนรอบข้างเราดีไปด้วยกัน เป็นสังคมที่มีรอยยิ้มเปื้อนความสุขอย่างแท้จริง ผมสัญญากับตัวเองว่าจากนี้ไปทุกวันผมจะมีเพื่อนใหม่ ซึ่งไม่เคยรู้จักกันเพิ่มขึ้นอย่างน้อย 1 คนต่อวัน 1 ปีจากนี้ไปผมจะมีเพื่อนเพิ่มขึ้น 365 คนและ 10ปีจากนี้ไปผมจะมีเพื่อนอีก 3,650 คน หวังว่าวันนึงเราจะได้เป็นเพื่อนกันนะครับ...
ผมมีช่อง YouTube นะครับ ครั้งต่อไปเดี๋ยวผมจะมาบอกนะครับตอนนี้ยังไม่เรียบร้อยดีครับ



วันศุกร์ที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2559

ตะเกียงหนึ่งดวงสามารถจุดตะเกียงได้หลายดวง โดยที่ตะเกียงอันเดิมก็ยังส่องแสงประกายอยู่ได้เช่นดังเดิม

     หลายวันที่ผ่านมาได้อ่านคอลัมน์อันนึงเขาบอกว่า 5 เหตุผลที่ไม่ควรออกจากงานประจำมาทำเกษตร มีบางเหตุมีทั้งเห็นด้วยและก็ไม่เห็นด้วย แต่หากสิ่งที่เลือกและตัดสินใจแล้วมีแผนรองรับตามหลักความเป็นจริงที่ดี ไม่เข้าข้างตัวเองมากไป รู้วิธีปลูก รู้วิธีดูแล รู้จักและมีที่ขาย รู้จักต่อยอด ตากแดดได้ ขุดดินเป็น แค่ครึ่งไร่ก็อยู่ได้แบบสบายแบบยั่งยืน จะรออะไรล่ะ ค้นหาตัวเอง เตรียมความพร้อมและก็ลุยเลยครับ
     ภาพเมื่อต้นปี 2559 ดูแล้วเหนื่อยแน่ แต่เมื่อคิดถึงเป้าหมายแล้ว ไม่ได้หายเหนื่อยหรอกแต่ มีกำลังใจที่จะทำต่อไป อีกอย่างเริ่มเห็นสัญญาณที่ดี ก้าวย่างเข้าสู่ปีที่ 5 เริ่มจากคนรอบข้างที่เข้าใจในสิ่งที่ได้ทำมาตลอด 5 ปีที่กลับมาสู่บ้านเกิด...
     ด้วยการลองผิดลองถูก ประสบการณ์และเวลาที่ผ่านมา ช่างมีค่าเหลือเกิน ไม่ใช่แค่ความทรงจำแต่เป็นความที่เข้าใจ
     เข้าใจธรรมชาติและมุ่งมั่นสู่สังคมแห่งการเรียนรู้และเเบ่งปัน งั้นสิ่งที่ต้องทำต่อไปคืออะไรล่ะ งั้นก็ไปต่อกันเลย...ภาพก่อนและหลัง
     ทุกสิ่งทำได้หากมีกำลังใจที่ดี 
     ภาพก่อนและหลัง ต่างกันมากมาย ทำให้มีแรงผลักดันอีกมายเพื่อให้ไปถึงจุดมุ่งหมาย ไม่ได้รีบร้อนแต่จะสร้างไปแบบมีเหตุผลและเรียนรู้ มุ่งสู่การแบ่งปัน
 
     ทะเลาะกันทุกวันๆล่ะ 10 รอบยังไม่ค่ำเลย 555 แต่เขาก็อยู่กันมาจนถึงทุกวันนี้ 

     เจ้าของไร่ตัวจริง และเบื้องหลังความภาคภูมิใจของผม

     ผักหวานบ้านก็งามใช้ได้


     ขจรใน 1 กะละมังนี้ชั่งได้ทั้งหมด 15 กก.ใช้เวลาเก็บ 2 ชม. ใช้แรงงานคน 2 คน ราคาขายปลีก กก.ล่ะ 160 บาทและราคาขายส่ง 100 บาท เก็บได้ทุกวัน แบ่งโซนเก็บมีรายได้ทุกวัน จัดการดี การดูแล ตลาดใกล้บ้านเป็นหลัก ลดค่าขนส่ง ให้คนใกล้บ้านได้กินผักปลอดภัย

     ทุกครั้งที่เดินเข้าไร่ขจร มีความสุขทุกครั้ง ทุกพัฒนาการและการเรียนรู้ เป็นประสบการณ์ที่ดีมาก เจอกันอีกทีหากมีเวลาว่างจะมาอัพเดทเรื่อยๆครับ ขอบคุณครับที่เเวะเข้ามา

วันอาทิตย์ที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2559

ไร่ตามฝัน Episode IV ปลูกเพื่อเลี้ยงชีพ แจก แบ่งปัน และ การค้า ในพื้นที่ 1 ไร่ ทุกคนทำได้

ก่อนอื่นเลย ต้องขอสวัสดีปีใหม่ 2559 ยังพอทันอยู่นะครับ ขอให้มีความสุขในสิ่งที่คิดดี และทำดี
ณ ตอนนี้ผมทำไร่และปลูกพืชเป็นปีที่ 5 ฤดูกาลที่ 4 จึงเป็นที่มาของไร่ตามฝัน Episode IV(4) ปลูกเพื่อเลี้ยงชีพ แจก แบ่งปัน และ การค้า ในพื้นที่ 1 ไร่ ทุกคนทำได้
เป้าหมายและวิธีการชัดเจน ตอนนี้เป็นช่วงเริ่มเตรียมพื้นที่ กิ่งพันธุ์ ด้วยเจตนาที่ดี ท้ายที่สุดทุกคนที่เข้ามาดู คุณสามารถทำตามได้ กินผักสะอาด ปลอดภัย มีความสุข แบ่งปัน เลี้ยงชีพได้ และมีความมั่งคั่ง ตอนนี้ผมเองก็ยังเป็นพนักงานประจำ และนับเวลาถอยหลังมุ่งสู่การได้ใช้ชีวิตที่แท้จริง พ่อแม่ก็แก่ลงทุกวัน อยากมีอิสระทางเวลา อิสระทางการเงิน สุขภาพดี มีความสุขที่ออกแบบได้ และได้ทำในสิ่งที่เรียกว่า "คุณค่าของการมีชีวิต"
เตรียมตุ้มตอนกิ่ง โดยการนำขุยมะพร้าวมาแช่น้ำ 1 คืน

และก็ใช้ถุงมาบรรจุขุยมะพร้าว แต่ก่อนบรรจุให้กำและบีบให้น้ำออกให้พอหมาด ถุงเลือกตามขนาดของกิ่งพืชที่เราต้องการตอนกิ่ง ส่วนวิธีการตอนผมไม่อธิบายนะครับ สามารถดูได้จากเวปไซต์ใจดีหลายๆที่ทั้งภาพและวิดีโอ





ทุกอย่างเริ่มต้นจากการลดต้นทุนและใช้วัสดุที่มีอยู่รอบตัวเรา มาใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด

ไผ่กิมซุง แยกเหง้ามาและชำใกล้บริเวณล้างจาน
พื้นที่ใน 1 ไร่ของผมเป็นพื้นที่ที่มีน้ำลอดใต้พื้นดินค่อนข้างมาก ดังนั้นสิ่งที่ทำได้ก็เลียนรู้และปรับตัว ผมใช้กระถางปลูกต้นไม้ ราคาถูกจากร้านรีไซเคิล และร้านทุกอย่าง 20 บาท

ทุกอย่างรอบตัวเราสามารถนำมาใช้ให้เกิดประโยชน์ได้มากกว่า 1 อย่าง ช่วยกันลดโลกร้อนนะครับ
แล้วจะมาอัพเดทให้ชมเรื่อยๆ ขอบคุณที่เข้ามานะครับ

วันจันทร์ที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558

มาทดสอบการทำระบบน้ำหยด หลังจากศึกษาข้อมูลอยู่นาน มาดูกันเลยคร๊าาบๆๆๆ

ก่อนอื่นก็หาท่อ PE ขนาด 16 มม. หัวน้ำหยด เสาไม้ไผ่ยาวสักท่อนละ 15 ซม. เชือกสำหรับยึดกับเสาเพือทำให้ท่อตึง และที่เจาะท่อ PE จะใช้เทคนิคหรือเทคโนก็ได้ อิอิ แต่ขอให้ได้ผลลัพธ์เป็นพอ
อุปกรณ์และเครื่องมือพร้อม ก็ลุยเลย Post นี้ไม่ค่อยละเอียดเท่าไร เพราะทำไว้นานแล้ว แต่หารูปไม่เจอ 555 หาได้ประมาณนี้แต่จะพยายาม อธิบายให้เข้าใจคร๊าาบบ
1.ตอกเสาไม้ไผ่ที่ท้ายแปลงปลูก
2.เอาปลายท่อ PE มัดยึดไว้กับเสา และก็คลี่ท่อออกและวัดระยะ ตามที่ความยาวของแปลงแต่ต้องเผื่อระยะที่จะเชื่อมเข้ากับท่อเมน แต่ยังไม่ต้องปิดปลายท่อ เพราะต้องรอปล่อยน้ำเพื่อไล่ตะกอนในท่อออกก่อนเริ่มใช้งานจริง
3.จากนั้นก็ค่อยจัดแนวท่อให้เข้าใกล้จุดที่เราต้องการให้แนวท่ออยู่ นั่นก็คือโคนต้นไม้ของเรา และก็ตอกเสาไม้ไผ่เป็นระยะเพื่อไม่ให้ท่อเบนออกไปไกลรัศมีต้นไม้ของเรา
4.จากนั้นใช้อุปกรณ์เจาะท่อ อันนี้ผมแนะนำว่าใช้แบบที่เป็นด้ามจับดีๆไปเลย 100 กว่าบาทครับ แต่จำเป็นเพราะต่อไปถ้าเราต้องการปิดไม่ใช้งานจุดใดๆ เราจะได้ใช้ตัวอุดที่เป็นมาตรฐานอุดได้เลยสะดวกดีครับ
5.เมื่อเจาะครบตามจำนวนต้นไม้แล้ว ก็ใส่หัวน้ำหยดโดยการปักตามรูที่เราเจาะไว้ แต่ให้ดีควรจะเปิดน้ำไล่เศษต่างๆออกก่อน วิธีการเลือกหัวน้ำหยด ควรจะเป็นแบบที่สามารถปรับอัตราการจ่ายน้ำได้นะครับ จะได้สะดวกในการปรับในอนาคต และสะดวกในกรณีเป็นสวนผสม อัตราการต้องการให้น้ำของพืชแต่ละตัวไม่เท่ากัน 
6.ก็ตามแบบนี้ไปเรื่อยๆ จนครบ แต่ถ้ามีจำนวนต้นไม้เยอะ ก็อาจต้องแบ่งโซนในการปล่อยน้ำ หวังว่า Post นี้จะพอเป็นแนวทางได้บ้างนะครับ

                            
มะละกอที่รอความหวังจากภาระกิจครั้งนี้ด้วยใจจดจ่อ สงสัยกำลังคิดว่า มันจะได้เรื่องหรือป่าวว้า อิอิ
เร็วเหมือนเสกมาเลย เสร็จละ งั้นก็เตรียมทดสอบได้เลย
 ทดสอบลองดูก็เป็นอันใช้ได้ 
งั้นก็จัดเต็มไปเลย จริงแล้วยังมีทิปสำหรับการทำระบบน้ำให้มีแรงดันน้ำแรงขึ้น โดยใช้หลักการ แอร์แว
เอาไว้หารูปเจอแล้วจะมาอัพเดทอีกทีนะครับ

ตอนนี้ผมมีอีกหนึ่งช่องทางในการ แบ่งปันกันนะครับที่ Facebook (Peterpan Na Raitamfun)

วันศุกร์ที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2558

มาดูการตอนกิ่งมะเขือพวง(บักแข้ง)

มาดูการตอนกิ่งมะเขือพวงฉบับไร่ตามฝัน ไม่สงวนลิขสิทธิ์นะครับ ผมก็ได้มาจากท่านผู้รู้เช่นกัน มาดูกันเลยครับ
1.นำเปลือกมะพร้าวเอาเฉพาะส่วนด้านในไม่ต้องเอาส่วนแข็งด้านนอก สับให้ละเอียดพอประมาณ นำไปแช่น้ำสัก 1 คืนจะได้ตามสภาพข้างล่างนี้พร้อมสำหรับใช้ในการตอนกิ่ง
2.เลือกกิ่งกลางอ่อนกลางแก่โดยการดูที่เปลือกจะมีสีน้ำตาลแจมบ้างประปราย ใช้มีดปลายแหลม เน้นว่าต้องคม กรีดลงตรงกลางกิ่งให้ได้ระยะประมาณ 1 นิ้ว
3.เอาเปลือกมะพร้าวที่แช่น้ำแล้วมาบรรจุลงถุงและใช้หนังยางรัดปาก โดยใช้มือกำเปลือกมะพร้าวให้พอหมาดๆ จากนั้นผ่ากลาง
4.ตามข้างล่างนี้เลย เอาตอกมามัด
5.มัดอีกด้าน เป็นอันเสร็จเรียบร้อย
6.และก็ทำซ้ำแบบนี้นะครับ